ΤΟ ΠΟΥΡΝΑΡΙ

Το κατ'εξοχήν δέντρο της στάνης το Πουρνάρι ή δρυς η κοκκοφόρος, ή δρυς η πρίνος, συναντιέται πολύ στα μέρη μας άλλοτε σε θαμνώδη μορφή ( πατουλιές ) και άλλοτε σαν δεντρί μεγάλο, ασκητικό, θεριό. Τα πριονωτά σαρκώδη φύλλα του και οι οι μικροί αλλά πολύ θρεπτικοί καρποί του τα βαλανίδια, αποτελούν μια από τις καλύτερες και πολυτιμότερες τροφές για τα γίδια του βουνού. Στην κατοχή τα βαλανίδια πλούσια σε άμυλο τροφή,αποτέλεσαν τη βάση και για την παρασκευή ψωμιού που έσωσε και έθρεψε πολλές οικογένειες από την πείνα. Το ξύλο του είναι πολύ βαρύ και σκληρό. Αυτό είναι το περίφημο "σιδερόξυλο", πολύτιμο για πολυάριθμες περιπτώσεις, όπου απαιτείται δυνατή ξυλεία (αμαξοποιία, ναυπηγική, γεωργικά εργαλεία, αγκλίτσες κ.λ.π.). Παράγει έντονη, διαρκή και σταθερή θερμοκρασία και γι αυτό είναι το κατ' εξοχή "καυσόξυλο". Τα φύλλα του και οι νεότεροι βλαστοί του έχουν συνήθως κόκκους (εξογκώσεις), που είναι κόκκινοι και που γυαλίζουν. Τούτο το φαινόμενο προκαλείται από υμενόπτερα έντομα. Είναι τόσο χαρακτηριστικοί και ζωηροί σε χρωματισμούς οι κόκκοι, ώστε από αυτούς το ερυθρό χρώμα ονομάστηκε "κόκκινον" και ο πρίνος πήρε το όνομα "δρυς ο κοκκοφόρος". Ο λαός τους ονομάζει "πρινοκόκκι" ή "κρεμεζί" και χρησιμοποιούνται ως χρωστική ύλη. Αυτής της ύλης άλλοτε γινόταν μεγάλη εξαγωγή στην Τύνιδα, για τα κόκκινα φέσια των Μωαμεθανών.
7/8/2008
7/8/2008

ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΝΕ: 763 ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ.